Stel dat Jezus ook asielzoeker was?
In dit artikel:
Steef de Bruijn (hoofdredacteur Reformatorisch Dagblad) bekritiseert de groeiende weerstand tegen asielzoekers in Nederland en plaatst die in een breder cultureel en bijbels perspectief. Rond Pasen werd zichtbaar hoe zichtbaar christelijke tradities nog zijn — van paaseitjes en Matthäuspassies tot ruim 2 miljoen kijkers voor The Passion — maar die symboliek staat tegenover een samenleving die snel verandert: ongeveer drie op de tien inwoners is buiten Nederland geboren of heeft niet-Nederlandse ouders.
De recente gemeenteraadsverkiezingen lieten zien dat rechts-populistische partijen winst boekten door in te spelen op onvrede over asiel en migratie. Lokale acties tegen azc’s waren talrijk (spandoeken in de Bommelerwaard, campagnes van SGP’ers en speciale lokale partijen) en het onderwerp speelde sterk mee bij kiezers. De publieke verontwaardiging concentreert zich op kwesties als het volle aanmeldcentrum in Ter Apel, de Europese aanpak van instroom, de doorlooptijd van procedures en de verdeling van vluchtelingen over gemeenten via de spreidingswet.
De Bruijn maakt onderscheid tussen feit en mythe: asielzoekers vormen maar 12% van de totale migratiestroom; 88% is kennis- en arbeidsmigratie, vaak uit Oost-Europa en Duitsland. Veel angsten — over criminaliteit of “islamisering” — worden volgens hem oversimplificeerd. Onderzoeksgegevens tonen niet aan dat asielzoekers meer met criminaliteit betrokken zijn; het tegendeel blijkt soms waar. Ook is slechts ongeveer één op de zeventien Nederlanders moslim, en de meeste van die moslims zijn Nederlander van geboorte (vaak Turks of Marokkaans).
Zijn betoog richt zich ook op de religieuze hypocrisie binnen delen van de christelijke gemeenschap: wie zich zorgen maakt over islamisering en cultuurverlies, zou volgens De Bruijn niet met protestborden tegen azc’s moeten ageren maar het evangelie moeten uitdragen onder nieuwkomers. Hij wijst op de multinationale achtergrond van het christendom zelf — Paulus kwam uit het gebied van het huidige Turkije, Augustinus uit Noord-Afrika — en herinnert eraan dat Jezus zelf als vluchteling naar Egypte ging. Dat maakt het, zo betoogt hij, problematisch wanneer christenen vreemdelingen buiten de deur willen houden.
Kort gezegd: de verharding in het asieldebat is enerzijds begrijpelijk gezien praktische problemen in het systeem, maar anderzijds onterecht en inconsequent wanneer het gebaseerd is op cijfers en historische onwetendheid. De oplossing die De Bruijn voorstelt is minder protest tegen azc’s en meer christelijke gastvrijheid en engagement richting migranten.