Steeds meer afgewezen asielzoekers blijven vastzitten in België

In dit artikel:

In België is het aantal asielzoekers dat door het Commissariaat‑Generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen (CGVS) wordt uitgesloten van bescherming wegens vermeende ernstige misdrijven in tien jaar tijd ongeveer vertienvoudigd. Die personen verliezen daarmee hun recht op asiel en een verblijfsvergunning, maar kunnen veelal niet worden uitgezet. Volgens het federaal parket werden in 2025 83 nieuwe onderzoeken opgestart naar schendingen van het internationaal humanitair recht (tegenover 33 in 2024); eind 2025 liepen 203 dossiers rond vermoedens van genocide, misdaden tegen de mensheid en oorlogsmisdaden.

De meeste uitgeslotenen komen uit landen als Afghanistan, Eritrea en Syrië. Uitzetting naar die landen stuit vaak op het non‑refoulementbeginsel omdat terugkeer kan leiden tot vervolging of onmenselijke behandeling, waardoor deportatie juridisch bijna onmogelijk is. Ook vervolging binnen België loopt vast door gebrek aan bewijsmateriaal, ontbrekende getuigen en beperkte medewerking van herkomstlanden. Kritiek wordt geuit dat de Belgische overheid onvoldoende druk zet op die staten om samenwerking of uitlevering af te dwingen, waardoor een groeiende groep mensen in een juridisch vacuüm terechtkomt.