ON! fileert asielhypocrisie: niet gemeenten, maar open grenzen zijn de schuldige

In dit artikel:

Het opiniestuk reageert op een rapport van de Onderzoeksraad voor Veiligheid (OVV), waarin staat dat ongeveer 7.000 kinderen in de Nederlandse asielnoodopvang onder onveilige en erbarmelijke omstandigheden verblijven. De auteur noemt die situatie ernstig, maar verwerpt de manier waarop de NOS en bewindslieden de verantwoordelijkheid volgens hem vooral bij gemeenten leggen die weigeren extra opvang te bieden. Daarbij wordt verwezen naar de spreidingswet en naar zogenoemde weiger- of dwanggemeenten.

Volgens de auteur ligt de kern van het probleem bij de aanhoudende instroom van asielzoekers en het volgens hem te ruime Nederlandse asielbeleid. Hij stelt dat dagelijks gemiddeld meer dan tachtig mensen asiel aanvragen, terwijl de opvang, woningmarkt, zorg en het onderwijs al onder druk staan. Cruiseschepen, kantoorpanden en wettelijke verplichtingen voor gemeenten zouden slechts tijdelijke oplossingen zijn zolang de instroom niet wordt beperkt.

In het programma Ongehoord Nieuws, waarnaar het artikel verwijst, zou daarnaast zijn besproken dat minderjarige asielzoekers soms vooruit worden gestuurd om gezinshereniging te vergemakkelijken. Ook pleiten de auteur en de deelnemers aan het programma voor terugkeer van Syriërs, omdat de situatie in Syrië volgens hen wezenlijk is veranderd. Deze beweringen worden in het artikel niet onderbouwd met aanvullende cijfers of onafhankelijke bronnen.

Verder stelt het stuk dat de aandacht voor kinderen in de asielopvang ten koste gaat van Nederlandse kinderen en gezinnen die kampen met hoge energierekeningen en armoede. De auteur verwijt gevestigde media en politici dat zij daar minder aandacht aan besteden. Als oplossing bepleit hij een vrijwel volledige sluiting van de grenzen, het terugbrengen van de asielinstroom tot nul en een grotere nadruk op terugkeer.

Het artikel is uitgesproken opiniërend en gebruikt sterk gekleurde taal. Het eindigt met een oproep om abonnee te worden van DDS Premium, dat de publicatie presenteert als een onafhankelijk tegengeluid tegen de gevestigde orde.