Knettergek: Burgemeesters misbruiken 4 mei om 'zielige' asielzoekers te beschermen
In dit artikel:
Op 4 mei, tijdens de jaarlijkse Dodenherdenking, maakten meerdere burgemeesters in Gelderland volgens het artikel van de plechtigheden een politiek statement. In Arnhem gebruikte burgemeester Ahmed Marcouch het monument ‘Mens tegen Macht’ om de lessen uit de geschiedenis te koppelen aan hedendaagse spanningen en de vermeende druk op de democratie. In Voorst waarschuwde burgemeester Paula Jorritsma-Verkade dat onverdraagzaamheid nog steeds hoorbaar is en noemde zij in haar toespraak groepen die nu als zondebok zouden fungeren, waaronder moslims, vluchtelingen en migranten. Ook in Heumen en Nijmegen (burgemeesters Joerie Minses en Hubert Bruls) werden historische verwijzingen gemaakt naar huidige internationale en politieke ontwikkelingen.
De schrijver van het artikel hekelt die toespraken scherp. Volgens hem is het misbruik van een herdenkingsmoment om actuele, links-progressieve beleidskeuzes te verdedigen; hij ziet in de opmerkingen een poging om kritiek op asiel- en migratiebeleid en het ongenoegen van veel kiezers te delegitimeren. De burgemeesters worden weggezet als onderdeel van een bestuurlijke elite of “partijkartel” die, zo zegt de auteur, het kabinet-Rob Jetten en een open asielbeleid beschermen door morele chantage: het koppelen van hedendaagse maatschappelijke onvrede aan de duistere hoofdstukken uit de Tweede Wereldoorlog zou bedoeld zijn om tegenstanders monddood te maken.
Het artikel bevat felle retoriek: de gewone belastingbetaler en het midden- en kleinbedrijf worden volgens de columnist afgebeeld als de echte slachtoffers van het huidige beleid, terwijl de elite bewust problemen creëert en vervolgens de schuld buiten zichzelf zoekt. De auteur roept lezers op zich tegen deze vermeende elite te verzetten en het narratief van burgemeesters en bestuur te bestrijden.
Kort ter context: Dodenherdenking is in Nederland primair bedoeld om slachtoffers van oorlog en geweld te herdenken; het verbinden van die herdenking met hedendaagse thema’s levert regelmatig discussie op over grensoverschrijdende retoriek en de vraag of politiek daar wel thuis hoort. Het artikel neemt duidelijk een sterk kritische, polemische positie in en beschouwt de burgemeestersuitspraken als een voorbeeld van politiek misbruik van een respectvolle ceremonie.