Het is officieel wanstaltig: Vluchtelingenindustrie COA raakt de controle compleet kwijt, de enige oplossing is keihard terugsturen!

In dit artikel:

In Ter Apel is het aanmeldcentrum opnieuw volledig overbelast: momenteel liggen daar bijna 2.300 asielzoekers, het hoogste aantal sinds september 2024, en de COA-bezetting ligt rond de 104 procent. Bestuursvoorzitter Joeri Kapteijns zegt dat het “dweilen met de kraan open” is en dat men uit veiligheidsredenen genoodzaakt is mensen buiten de hekken te laten staan; alleen de meest kwetsbaren worden nog binnengelaten. Volgens het artikel herhaalt zich zo het beeld uit 2022 van mensen die buiten moeten slapen.

Het stuk wijst de vinger naar het regeringsbeleid als oorzaak: veel opvangplaatsen zouden bezet worden gehouden door zo’n 19.000 statushouders die wel een verblijfsvergunning kregen maar geen woning kunnen vinden, waardoor nieuwe asielzoekers niet door kunnen stromen. COA en de VNG vragen opnieuw om meer noodopvanglocaties, maar de auteur noemt dat een verkeerde reflex en pleit juist voor het sluiten van de grenzen, het stoppen van instroom en het direct terugsturen van aanmelders. Ook wordt kritiek geuit op lokale plannen: de gemeente Rhenen zou 200, vooral alleenstaande mannen, willen huisvesten langs een onverlichte bosweg bij Elst, waartegen onder meer een petitie wordt gevoerd.

Kort gezegd schetst het artikel een beeld van een vastgelopen asielsysteem door structurele huisvestingsproblemen en beleidskeuzes, en vraagt het om drastische politieke maatregelen. Voor context: het probleem dat statushouders langer in opvang blijven wegens gebrek aan betaalbare huisvesting is een bekend knelpunt in Nederland en wordt vaak genoemd als oorzaak van druk op de opvangketen; terugkeerprocedures en grenssluiting zijn juridisch en internationaal complex en kunnen niet zonder meer worden doorgevoerd.