Het COA kijkt weg van de instroom: nieuwe baas Bakker eist acuut honderden plekken en legt Ter Apel bij de gemeenten

In dit artikel:

Het aanmeldcentrum in Ter Apel dreigt opnieuw overvol te raken. Volgens het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) moeten steeds meer asielzoekers buiten wachten, terwijl het moeilijker wordt om kinderen, vrouwen en mensen met medische problemen direct opvang te bieden. Ook de extra noodopvang van het Rode Kruis zit vol.

De nieuwe COA-bestuursvoorzitter Remco Bakker wijt de problemen vooral aan het feit dat mensen te lang in de opvang blijven. Asielprocedures bij de IND en rechtszaken duren volgens hem te lang. Daarnaast wachten bijna 18.500 statushouders – asielzoekers met een verblijfsvergunning – op huisvesting in gemeenten. Bakker vraagt gemeenten daarom om snel honderden extra opvangplaatsen en tijdelijke woningen te regelen.

De auteur is kritisch op die uitleg en stelt dat het COA vooral de IND, de rechtspraak en gemeenten verantwoordelijk maakt, zonder de instroom van nieuwe asielzoekers als oorzaak te noemen. Ook wordt gewezen op Uithuizen, waar volgens de auteur nog 250 asielzoekers verblijven, hoewel de noodopvang daar op 1 september had moeten sluiten. Dat zou de geloofwaardigheid van het COA ondermijnen wanneer het gemeenten tot extra inspanningen oproept.

De oproep om statushouders snel te huisvesten leidt eveneens tot kritiek. Volgens de auteur vergroot dit de druk op de schaarse sociale huurmarkt, waarop ook Nederlandse woningzoekenden vaak jarenlang wachten. De tekst betoogt dat de woningnood en overvolle opvang uiteindelijk samenhangen met het uitblijven van een beperking van de asielinstroom.

Daar komt bij dat de IND extra werk krijgt door een uitspraak van het Europese Hof, waardoor ruim 140.000 aanvragen van Oekraïners alsnog moeten worden behandeld. De auteur verwacht daardoor niet dat procedures snel zullen versnellen.

De verantwoordelijkheid ligt volgens de tekst uiteindelijk bij minister Van den Brink van Asiel en Migratie. Hij wordt verweten steeds tijdelijke oplossingen te kiezen, zoals opvang op evenemententerreinen en extra druk op gemeenten. De auteur pleit daarom voor minder instroom, geen nieuwe noodopvang die gemeenten wordt opgelegd en geen voorrang voor statushouders op de woningmarkt, eventueel via noodwetgeving.